ปี World ทุนการศึกษา 2011 2012

กับโลกาภิวัตน์เป็นปรากฏการณ์ทั่วโลก, และเข้ากันได้ทั่วโลกมากขึ้นจากปกติกว่ายกเว้น, วัตถุประสงค์ของการไปต่างประเทศเพื่อดำเนินการศึกษาสูงจะไม่ประสบความสำเร็จโดย “ทำไม” แต่เป็น “อย่างไร”.
ปรึกษาอะไรบทบาทในการช่วยติดตามการศึกษาของนักเรียนต่างประเทศ? มันเป็นอย่างต้อง?

คำถามที่ดีควรจะอ่านเป็น ” สิ่งที่ควรจะเล่นบทบาทที่ปรึกษา “. วัตถุประสงค์ของการให้คำปรึกษาไม่ได้ จำกัด แค่นักศึกษาเข้ารับการรักษาจากสถาบันการศึกษาชั้นสูงในต่างประเทศ.

กำหนดจำนวนมากมายของ apparently ล่อลวงทางเลือกที่มีการแก้ไขอย่างรวดเร็ว, มันเป็นความจำเป็นอย่างมากที่จะเลือกเกี่ยวกับประเทศปลายทาง, สถาบันและหลักสูตรที่เสนอ, อื่นมีความเป็นไปได้ดีที่นักเรียนอาจพบตัวเองในการทำงานซ้ำซ้อนหลังจากที่มีการลงทุนเวลาและเงินในกิจการนั้น. หนึ่งควรเรียนรู้ที่จะแยกแยะระหว่างตัวแทนและที่ปรึกษา. ตัวแทนหนึ่งที่หัวหน้าแหล่งรายได้เกิดขึ้นเป็นคณะกรรมการเขาได้รับจากมหาวิทยาลัยที่เขามีความสัมพันธ์กับ, จึง loyalties และมีแนวโน้มที่จะอยู่กับสถาบันในต่างประเทศมากกว่านักเรียนในอินเดียเขา.

ให้คำปรึกษาหรือที่ปรึกษาที่มีต่อการผลิตอาชีพเช่น. ควรนำเสนอโซลูชั่นที่ไม่ตอบสนองความต้องการระยะสั้นเพียง แต่ควรคำนึงถึงมุมมองในระยะยาว, ที่มีความก้าวหน้าในอาชีพในอนาคต, นักเรียนนักศึกษาและความถนัดและความสนใจในระยะสั้นให้คำแนะนำเกี่ยวกับหลักสูตรที่ดีที่สุดของการกระทำมากกว่าหลักสูตรที่ง่ายที่สุดของการกระทำ, เพราะมักจะเกิดจากสิ้นในภายหลังเป็นแห้ว.

ประสิทธิภาพของที่ปรึกษาจะต้องไม่ถูกตัดสินด้วยความสามารถในการผลิตยอมรับกับท่านอย่างน้อยจากนักเรียน, นักเรียนควรจะได้มีส่วนร่วมของกระบวนการให้คงที่และปัจจัยการตอบ.

วัตถุประสงค์หลักของการให้คำปรึกษาเป็นมูลค่าเพิ่ม. ดังนั้นขณะที่การเลือกคำปรึกษาโฟกัสควรจะอยู่ในผลประโยชน์ที่แท้จริงเขา / เธอยืนได้รับแทนที่จะ - ons โฆษณา. ในคำอื่น ๆ ประสบการณ์, knowledge and credibility of the consultant in question, แต่ความน่าเชื่อถือเป็นเรื่องของการรับรู้ของนักเรียนจึงควรไปเกี่ยวกับกับใจเป็นกลาง. เช่นที่ปรึกษาจำนวนมากเช่นธุรกิจอื่นๆ, เรื่องราวความสำเร็จไฟสูง, แต่ยี่สิบนักเรียนออกการเงินเต็มสองพันคน availed บริการของตนไม่ได้พูดของบันทึกดี, แทนที่จะไปให้คำปรึกษาที่เช่น 50% ของ 20 นักเรียนได้รับความช่วยเหลือทางการเงิน, แม้จำนวนนักเรียนที่เรียนโดยเปรียบเทียบเล็ก ๆ น้อยๆ. ที่สองที่ควรจะมองหาบริการให้คำปรึกษาส่วนบุคคล, มักจะเพียงพอ, กระบวนการทั้งหมดของการให้คำปรึกษาเป็นรายการตรวจสอบของสายการประกอบการ, ด้วยการเพิ่มมูลค่าเล็กน้อยเพื่อสมัครแต่ละ, มีความพยายามจะไม่ร่วมกันสร้างนักเรียนเป็นแบรนด์และมุ่งเน้นใน / USPS ตน.

ระบบนัดหมายเข้มงวดไม่เคยทำงานในกรณีดังกล่าวเพราะบ่อยกว่าไม่แก้ไขหลักสูตรจำนวนมากจะต้องก่อนที่จะใช้, ที่ปรึกษาควรที่มือแนะนำ.

ที่ปรึกษาการดีคะแนนมากกว่านักเรียนจะเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยตนเอง, ในประสบการณ์มากมายของพวกเขามีปฏิสัมพันธ์กับนักเรียนหลายพันกว่าปี, เพราะบ่อยครั้งพอเป็นแหล่งข้อมูลของนักเรียนที่เกิดขึ้นเป็นเพื่อนหรือครอบครัววงกลมซึ่งมักจะ จำกัด ของเขา. ปัจจัยการผลิตมีสีมักจะมีการรับรู้ส่วนบุคคลและแนวโน้มการปรับคนผิดพลาดของตัวเองโดยโทษที่ปัจจัยภายนอก, เช่นการแสดงผลผิดพลาดอย่างที่วีซ่าสหรัฐอเมริกาต้องการ twenty to thirty ธนาคารขาดดุลเป็นเวลาหกเดือน, อื่นมันเป็นไปไม่ได้มาด้วย.

ปัจจัยอื่น ๆ การวิเคราะห์, ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับทรัพยากรมากมายและสร้างเครือข่ายที่ดีไม่เพียง แต่การถ่ายทอดข้อมูลและข้อเท็จจริง, แต่ยังวิเคราะห์ให้ถึงภาพจริง. เช่น, “การศึกษาในต่างประเทศโดยเฉพาะในอเมริกาเป็นข้อเสนอที่แพงมากและไม่ได้หมายสำหรับนักเรียนชั้นกลาง”. วิเคราะห์ตัวเลขออกอย่างเป็นทางการ, มีประมาณ 80,000 นักศึกษาอินเดียที่บินไปสหรัฐอเมริกาปีเพื่อดำเนินการศึกษาที่สูงขึ้นได้. ตอนนี้ก็เป็นจุด commonsensical ส่วนใหญ่ของนักศึกษาเหล่านี้เกิดขึ้นมาจากครอบครัวชนชั้นกลางกับผู้ปกครองในการให้บริการเป็น, ก็นึกไม่ถึงว่าแม้ 10% ของเหล่านักเรียนที่ต้องการให้คนเดียว 80,000 จะมียี่สิบขาดไป splurge การศึกษา, เพราะจำนวนนี้มักเกิดขึ้นเป็นเงินออมชีวิตของครอบครัวชั้นกลางทั้งหมด. มันอาจจะประหลาดใจ แต่เด็กของรัฐขับรถขนส่ง, เสมียนชั้นสองใน MTDC ได้สำเร็จปริญญาได้จากอเมริกาของ, และชัดเจนขึ้นจุดที่พวกเขาเฉลี่ยขึ้นเฉลี่ยนักเรียน, กับผู้ปกครองที่มีไม่ “เพิ่มเติม” แหล่งที่มาของรายได้.

คำตอบส่วนที่สองของคำถาม, เป็นที่ปรึกษาว่าเป็นสิ่งจำเป็น, คือไม่ต้องให้นักเรียนเพียงขอให้ได้ไปที่ประเทศใดและสถาบันตราบเท่าที่อยู่นอกประเทศใดๆ. แต่ต้องให้ฉลาดๆ, ร้ายแรง, อาชีพนักเรียน oriented, เพราะผลกระทบของขนาดเล็กในการตัดสินใจมักจะรู้สึกว่าหลายปีลงบรรทัด.

แหล่ง : http://www.articlesbase.com